Skiën in de buurt van Barcelona

De combinatie Barcelona en wintersport zullen de meeste mensen niet maken. Maar ondanks de huidige middagtemperatuur van 18 graden in de binnenstad kun je in februari prima skiën of snowboarden op nog geen 2 uur rijden van de hoofdstad van Catalonië.

Aangezien er recentelijk in de Pyreneeën verse sneeuw was gevallen besloot ik 2 dagen geleden maar eens wat oude ski-spullen uit de kast te halen en om half 9 ´s ochtends in de auto te stappen. Zo´n 2 uur later zat ik in de stoeltjeslift van Masella om mij vanaf 1600 meter naar hogere sferen te laten vervoeren.

Masella heeft 72 kilometer aan pistes, waarvan de langste 7 kilometer is. Ik trof goed onderhouden pistes aan, 80 cm sneeuw en een hoogste punt van ruim 2500 meter. Genoeg om een dag relaxed te skiën zonder wachtrijen voor de skiliften. Een raar idee is het als je skiet, om te beseffen dat nog geen 150 kilometer verderop al de eerste toeristen in Barcelona aan het strand liggen.

Opvallend verschil met Oostenrijkse wintersportdorpen is dat er hier geen après-ski is. De barretjes op de pistes en bij het basis-station zijn gedurende de dag goed gevuld, maar er is zeker geen uitbundige stemming, alles staat in het teken van het skiën en snowboarden. Dit alles is natuurlijk logisch als je beseft dat de meeste bezoekers, zoals ik, rond 5 uur in de auto of bus stappen en voor 7 uur ´s avonds weer thuis in Barcelona zijn.
Een ander opvallend punt is dat je vanaf het ski-gebied van Masella naar het nabijgelegen en iets kleinere gebied van La Molina (61 kilometer aan pistes) kunt skiën en ook weer met een cabine-lift terug kunt komen voor 3 Euro per dag extra. Vreemd genoeg wordt hier vrijwel geen reclame voor gemaakt, terwijl beide gebieden bij elkaar ruim 130 kilometer aan pistes hebben, waard om wat meer nadruk op te leggen zou je zeggen.
Meer informatie over beide gebieden kun je vinden op www.masella.com en www.lamolina.cat.

Goedkoop Cava drinken in Barcelona

In het gastronomische paradijs Barcelona kun je wijn en Cava drinken op vele plekken.
Naast het aanbod in de restaurants is er een grote verscheidenheid aan wijn- en Cavabarren en zelfs wijnrestaurants. Van luxe en strak uitziende gelegenheden zoals Monvinic en de wijnbar van Torres op Passeig de Gracia, tot kleine, vaak in volksbuurten verstopte, barretjes waar men wijn direct uit grote wijnvaten schenkt of waar men de "eigen" Cava verkoopt.
Een bijzonder voorbeeld van laatstgenoemde is Can Paixano, oftewel La Xampanyeria zoals het in de volksmond heet. Een naam die nog uit de tijd komt dat Cava nog Spaanse Champagne genoemd mocht worden.

La Xampanyeria is een bizarre gelegenheid waar je rond 2 uur ´s middags op een doordeweekse dag een uiterst gevarieerd publiek aantreft. Broederlijk naast elkaar staan hier lunchende arbeiders van de plantsoenendienst en gepensioneerde lokale oudjes tot verbijsterde (veelal Amerikaanse) toeristen. Dat deze laatsten verbijsterd zijn is begrijpelijk. De lokatie is om te beginnen al curieus, in een vervallen straatje waar je rond lunchtijd alleen maar met rolluiken afgesloten winkels vindt met halverwege deze pijpenla.


Maximaal 45 mensen kunnen naar binnen, en dit blijkt exclusief de 5 barmannen te zijn die continu druk in de weer zijn om alle broodjes razendsnel klaar te maken en de Cava-flessen aan de lopende band te openen. De glazen Cava kun je direct aan de bar bestellen (enige assertiviteit is vereist). Men heeft van Brut (droog) tot zoet en verder nog de zeer populaire Cava Rosado (Rosé), vanaf 0,85 tot 1,20 Euro per glas. Wat de meeste gasten doen is een fles bestellen, te koop aan de bar van 4,10 tot 5,95 Euro. Enige bijkomende voorwaarde is dat je ook een van de broodjes moet kopen, op een lege maag kun je natuurlijk geen cava drinken.

Het bestellen van flessen aan de bar kan trouwens slechts tot 5 uur ´s middags, daarna kan je alleen nog maar per glas bestellen, al mag je nog wel in het piepkleine winkelgedeelte een fles kopen (nog goedkoper dan aan de bar) en die elders opdrinken.
La Xampanyeria is open vanaf 9 uur ´s ochtends tot half 11 's avonds. Zondags gesloten.
Het adres is Carrer de la Reina Cristina, 7. Dit ligt tussen El Born, Barceloneta en Port Vell (de oude haven) in.

FC Barcelona - Real Sociedad, Messi en Alves maken een hele verdediging gek

Ik kon weer eens een wedstrijd van de FC Barcelona meepikken, wat zeker de laatste tijd absoluut geen straf is.
Na de 2-0 ruststand kreeg ik een soort voorgevoel dat er iets bijzonders te gebeuren stond en ik besloot mijn camera erbij te pakken.
Hieronder het resultaat, waarbij je vanaf de aftrap gedurende een minuut geen tegenstander (Real Sociedad dit keer) de bal ziet raken en het combinatievoetbal van Barça een waardige afsluiting krijgt met een doelpunt van Messi na een driedubbele(!) een-twee met Dani Alves.

De wedstrijd eindigde, net als 2 weken geleden tegen Real Madrid, in 5-0. Oftewel nog een "Manita" (een handje) zoals ze dat hier noemen.

Proeverij Priorat wijnen - René Barbier

Het voordeel van in Barcelona wonen is dat er vele wijnzaken zijn die geregeld interessante akties hebben.

Vandaag organiseerde Vila Viniteca een open deur proeverij met de wijnen van één van de wijnmakers die het gebied Priorat eind vorige eeuw op de wijnkaart hebben gezet: René Barbier.

De (gratis) proeverij werd gehouden tegenover hun kleine winkel in een achteraf-straatje van de populaire wijk El Born, vlakbij de plek waar wij onze Wine Lovers Tour normaal gesproken afsluiten. Het grappige was dat iedereen gewoon naar binnen kon lopen om 6 wijnen te proberen die gemiddeld zo´n 40 Euro per fles kosten. Buiten (waar het met zo´n 12 graden celsius nog prima uit te houden was) en binnen was het een komen en gaan van wijnliefhebbers en van mensen die per ongeluk dachten dat ze in een bar terecht gekomen waren. De heren kwamen zo te horen veelal uit Barcelona en omgeving, het vrouwelijke publiek bleek voor driekwart uit Japanse dames te bestaan.

Achter de tafel stond René Barbier himself zijn wijnen in te schenken en het opvallende was dat hij alle geïnteresseerden enthousiast te woord stond. Toch leuk om te zien dat zo´n beroemdheid in de wijnwereld heel gewoon doet en met beide voeten op de grond staat, zoals het hoort..



Dan de wijnen. De line-up was als volgt:
Priorat
- Nelin 2009 (de enige witte wijn), winkelprijs €27,45
- Clos Mogador 2008, winkelprijs €58,90
- Manyetes 2006, winkelprijs €46,50
- Solertia 2008, winkelprijs €36,50

Montsant
- Laurona 2005, winkelprijs €20,60
- Laurona 6 Vinyes 2006, winkelprijs €34,40

De wijnen die mij het best bevielen waren de Nelin en Manyetes. Nelin veroorzaakt echt een smaakexplosie in de mond en bleef ook na het proeven van de rode wijnen (op aanraden van RB) nog overeind. Manyetes is een zeer geconcentreerde wijn die 1001 smaakimpressies oproept en bosbessen en bramen met een soort woeste grondsmaak combineert. Clos Mogador vond ik nog gesloten, wellicht was de fles niet lang genoeg open. Hij belooft veel, maar veroorzaakt op dit moment nog een samengetrokken mond vanwege de nogal harde tannines.
De beide Montsant wijnen waren sympathiek, vol van smaak, maar niet zo complex als hun Priorat-broerts. De 6 Vinyes had van deze twee mijn voorkeur, maar daar betaal je dan ook voor (behalve bij deze proeverij).

Al met al een zeer geslaagde vrijdagmiddag-aktiviteit, de aanwezigen waren duidelijk liefhebbers, en lieten de spuugbakjes keurig schoon. Zulke wijnen moet je gewoon drinken.

La Sagrada Familia, de binnenkant is af!

De bouw van de boetedoenings-tempel van de heilige familie, oftewel La Sagrada Familia in Barcelona, vordert met grote stappen.
Nadat de hele wereld via de TV heeft kunnen zien dat de Paus op 7 november 2010 deze tempel officieel heeft ingewijd tot basiliek, kan nu ook het gewone volk zoals ik een kijkje nemen in de afgeronde binnenkant, zonder dat deze voor een gedeelte afgesloten was en volstond met steigers en werklui zoals dat eerder dit jaar nog het geval was.

Als antwoord op de tijdens onze fietstours door Barcelona vaak gestelde vraag over wat de beste tijd is om deze tempel te bezoeken, zeg ik altijd dat dit ´s ochtends vroeg is op een doordeweekse dag. Vanaf 9 uur gaan de deuren open en toen ik gisteren om half 10 aankwam kon ik inderdaad meteen doorlopen naar de kassa en hoefde ik niet in dit soort rijen te staan:


Na de inmiddels verhoogde toegangsprijs betaald te hebben waarmee de bouw van de kerk wordt bekostigd kon ik naar binnen. Voor de entree betaal je nu 12 Euro, voor de audiogids (aanrader) komt daar nog eens 4 Euro bij en als je ook de torens in wilt (niet voor mensen met hoogtevrees) ben je voor 2,50 Euro extra voorzien van een derde kaartje.


Dan de binnenkant. Veel mensen die de indrukwekkende buitenkant van dit bouwwerk hebben gezien waren in het verleden teleurgesteld over de rommelige, bouwput-achtige entourage van het binnengedeelte. Dat is nu echt compleet anders, want de binnenkant vind ik betoverend, ook als je niet gelovig bent. De kolommen groeien als bomen in een bos naar boven toe en het dak wordt als het ware gevormd door hun bladeren.




De natuurlijke lichtinval is heel bijzonder en verder is het indrukwekkend hoe het koor op 15 meter hoogte aan de zijkanten van de kerk geplaatst is, waar ruimte is voor 1000 koorleden.

Verder is alles vooral ook groot, de binnenkant is 4500 vierkante meter en er kunnen 8000 mensen naar binnen om een dienst bij te wonen, al vraag ik me af hoe vaak dat gaat gebeuren. Fotograferende en betalende toeristen zijn er in ieder geval meer dan genoeg, ik ben benieuwd wat de diepgelovige Gaudi daar van gevonden zou hebben.

De buitenkant is trouwens nog lang niet af, er moet onder andere nog een torentje van 170 meter hoog geplaatst worden, de verwachting is dat we over 15 a 20 jaar ook de buitenkant helemaal af kunnen zien.

Het andere strand van Barcelona

Barcelona kent vele gezichten. Zo kun je hier o.a. terecht voor architectuur, cultuur, lekker eten en drinken, topsport, uitgaan en zonnen op het strand. Dit laatste is nog niet zo lang mogelijk. Het ruim 5 kilometer lange zandstrand van Barcelona is namelijk pas in de laatste 20 jaar aangelegd.

Steeds meer mensen weten dan ook in de zomer dit gedeelte van Barcelona te vinden. In welke Europese stad vind je nu een goed onderhouden zandstrand met hippe loungebars, strandtentjes en niet te vergeten een zonnestrand-waardig klimaat?

Maar zoals een bekende Nederlandse voetballer ooit al zei heeft elk voordeel ook zijn nadeel (of was het andersom?). De toegenomen populariteit van Barcelona zorgt er met name in juli en augustus voor dat de stranden in de buurt van het centrum vol liggen met Noord-Europeanen die na een volle dag "schroeien" er vaak uitzien alsof ze net uit een garnalencocktail zijn gekropen.

Toch kan het ook anders, op een kwartiertje rijden met de trein vanaf Plaza Catalunya vind je nog een klein vissersplaatsje waar het lijkt alsof de tijd 40 jaar heeft stilgestaan. De bootjes liggen op het strand dat weer onderaan de Kattenberg ligt, oftewel Montgat, zoals dit dorpje in het Catalaans heet.
Als je uitstapt bij de halte Montgat-Nord stap je meteen het strand op, of als de dorst al groot is stop je eerst bij het strandtentje dat je na 10 meter tegenkomt.

In het weekend is het strand goed bezet met vrijwel alleen plaatselijke bevolking. Wil je niet persé op het strand liggen, maar gewoon voor een paar Euro's een biertje en een broodje eten dan kan dat ook in het Grieks of Zuid-Spaans aandoende strandrestaurant, waar de oude mannetjes gezellig brommend de gebeurtenissen van de vorige dag aan het doornemen zijn.



Vanaf Montgat kun je trouwens de de stranden en het nieuwe W-hotel van Barcelona zien liggen. Zo dichtbij, maar voor je gevoel toch ook zo ver weg.
Als je langs het spoor weer terug naar het treinstationnetje loopt dan kom je langs een klein marktpleintje, vlakbij de vissersbootjes die op het strand liggen. Dit is de vissersmarkt waar de vissers nog elke werkdag hun vers gevangen vis aan de bevolking verkopen. Zoals het vroeger ging, en zoals het in Montgat voorlopig nog steeds gaat, net zoals 40 jaar geleden.

Een wedstrijd van de voetbalclub Barcelona

In de week dat Johan Cruijff tot erevoorzitter werd benoemd van de FC Barcelona speelde deze club nu niet bepaald één van zijn beste wedstrijden van het seizoen.
Via een socio (=clublid) die verhinderd was, kreeg ik een kaartje voor de wedstrijd Barcelona-Osasuna in de schoot geworpen, zoals gebruikelijk op het laatste moment. Twee uur voor de wedstrijd wordt gebeld: ¨Ik kan niet, wil jij in mijn plaats gaan?¨. Geen probleem natuurlijk. Nu de strijd met de aartsvijand Real Madrid een echte nek-aan-nek-race aan het worden is, is elke punt belangrijk, maar de spelers van Barcelona bleken zich in de eerste helft hier niet zo van bewust.
De beste kansen waren eigenlijk voor de tegenstander, die in de afgelopen 6 wedstrijden slechts 2 punten had behaald. In de tweede helft bleken de ¨Blaugranas¨ na de donderspeech van coach Pep Guardiola wakker geschud, al was het spel niet briljant en leek het zoals wel vaker alsof de de scheidsrechter op de loonlijst van Real Madrid staat. De ex-Ajax-speler Ibrahimovic wist het naderende onheil echter af te wenden met een doelpunt een kleine 20 minuten voor tijd.
Hieronder het doelpunt en enkele andere momenten uit de tweede helft, vastgelegd met mijn camcorder.