Het andere strand van Barcelona

Barcelona kent vele gezichten. Zo kun je hier o.a. terecht voor architectuur, cultuur, lekker eten en drinken, topsport, uitgaan en zonnen op het strand. Dit laatste is nog niet zo lang mogelijk. Het ruim 5 kilometer lange zandstrand van Barcelona is namelijk pas in de laatste 20 jaar aangelegd.

Steeds meer mensen weten dan ook in de zomer dit gedeelte van Barcelona te vinden. In welke Europese stad vind je nu een goed onderhouden zandstrand met hippe loungebars, strandtentjes en niet te vergeten een zonnestrand-waardig klimaat?

Maar zoals een bekende Nederlandse voetballer ooit al zei heeft elk voordeel ook zijn nadeel (of was het andersom?). De toegenomen populariteit van Barcelona zorgt er met name in juli en augustus voor dat de stranden in de buurt van het centrum vol liggen met Noord-Europeanen die na een volle dag "schroeien" er vaak uitzien alsof ze net uit een garnalencocktail zijn gekropen.

Toch kan het ook anders, op een kwartiertje rijden met de trein vanaf Plaza Catalunya vind je nog een klein vissersplaatsje waar het lijkt alsof de tijd 40 jaar heeft stilgestaan. De bootjes liggen op het strand dat weer onderaan de Kattenberg ligt, oftewel Montgat, zoals dit dorpje in het Catalaans heet.
Als je uitstapt bij de halte Montgat-Nord stap je meteen het strand op, of als de dorst al groot is stop je eerst bij het strandtentje dat je na 10 meter tegenkomt.

In het weekend is het strand goed bezet met vrijwel alleen plaatselijke bevolking. Wil je niet persé op het strand liggen, maar gewoon voor een paar Euro's een biertje en een broodje eten dan kan dat ook in het Grieks of Zuid-Spaans aandoende strandrestaurant, waar de oude mannetjes gezellig brommend de gebeurtenissen van de vorige dag aan het doornemen zijn.



Vanaf Montgat kun je trouwens de de stranden en het nieuwe W-hotel van Barcelona zien liggen. Zo dichtbij, maar voor je gevoel toch ook zo ver weg.
Als je langs het spoor weer terug naar het treinstationnetje loopt dan kom je langs een klein marktpleintje, vlakbij de vissersbootjes die op het strand liggen. Dit is de vissersmarkt waar de vissers nog elke werkdag hun vers gevangen vis aan de bevolking verkopen. Zoals het vroeger ging, en zoals het in Montgat voorlopig nog steeds gaat, net zoals 40 jaar geleden.

Barceloneta, tussen de gevallen ster en hotel W

Zo'n 4 maanden per jaar kun je op het zand van Barceloneta zitten zonder een plek te hoeven veroveren tussen kreeftrode Engelsen, luidruchtige Nederlanders of anderen die inmiddels ontdekt hebben dat Barcelona een echt strand heeft.

De plek waar eind 19e eeuw de enige badgelegenheid van Barcelona was, heet het strand van San Sebastian en is nu onderdeel van het kilometers lange strand dat de gemeente sinds 1992 heeft aangelegd.

De meeste inwoners en bezoekers van Barcelona zijn het erover eens dat deze nieuwe kustlijn een enorme verbetering is in vergelijking met de tijd dat dit gebied uit fabrieksterreinen en krottenwijken bestond, nog geeneens zo lang geleden.
Een uitzondering hierop zijn de oudere bewoners van wat voorheen de visserswijk was van Barcelona; Barceloneta.

Het nieuwe strand dat op steenworp afstand van hun (huur)woningen ligt heeft ervoor gezorgd dat de wijk beetje bij beetje opgekocht wordt door vermogende ondernemers en dat hun tot voor kort minieme huurprijzen flink aan het stijgen zijn. Ondanks de crisis kun je in deze wijk dan ook vele kleine makelaarskantoren vinden die appartementen te huur of te koop aanbieden.
Degene die dit al aan zag komen was de Duitse kunstenares Rebecca Horn die het, voor niet kunstkenners zoals ik, eigenaardige roestige kunstwerk "De gewonde ster" op het strand heeft mogen plaatsen in 1992, toen Barcelona in het kader van de Olympische spelen enorm schoongemaakt en gemoderniseerd is.

Deze wankelende blokkendoos heeft als tweede naam gekregen "Homage aan Barceloneta", met als diepere lading dat deze wijk het slachtoffer zou worden van de moderniseringsdrang van de gemeente.

Degenen die nog willen genieten van het "oude" Barceloneta, waar de straatjes gekenmerkt worden door de vele was die boven de straat hangt te drogen, moeten de komende jaren snel naar Barcelona komen. De definitieve genadeklap voor alles wat low-profile is, is inmiddels in vol ornaat in de buurt uitgedeeld in de vorm van het ultramoderne hotel W. Verwacht wordt dat de opening van dit hotel in oktober 2009 een stroom van nieuwe bouwactiviteiten in de buurt zal opleveren.
Dit hotel is zoals gebruikelijk door de bewoners al snel van een bijnaam voorzien, namelijk hotel Vela, oftewel het Zeilhotel in het Nederlands. Dit vanwege de vorm van het hotel, dat als een zeil of, zoals ikzelf vind, als een haaienvin uit de zee opduikt.


De nevelige sfeer van de foto's horen niet echt bij Barcelona (zo'n lucht heb je hier zo'n 10 dagen per jaar), maar passen wel bij de toekomst van de huidige bewoners van Barceloneta.
Over 10 jaar bestaat deze wijk waarschijnlijk voornamelijk uit strakke, witte appartementen.

Voor degenen die een romantisch weekend in het W-hotel overwegen heb ik alvast de prijzen voor het Valentijnsweekend bekeken. Voor de nacht van 13 op 14 februari is er al een kamer beschikbaar voor "slechts" 315 Euro. De duurste kamer voor die nacht is de "Cool Corner Suite" met Panoramic Sea view voor 1064 Euro, voor wat het waard is.