La Sagrada Familia, de binnenkant is af!

De bouw van de boetedoenings-tempel van de heilige familie, oftewel La Sagrada Familia in Barcelona, vordert met grote stappen.
Nadat de hele wereld via de TV heeft kunnen zien dat de Paus op 7 november 2010 deze tempel officieel heeft ingewijd tot basiliek, kan nu ook het gewone volk zoals ik een kijkje nemen in de afgeronde binnenkant, zonder dat deze voor een gedeelte afgesloten was en volstond met steigers en werklui zoals dat eerder dit jaar nog het geval was.

Als antwoord op de tijdens onze fietstours door Barcelona vaak gestelde vraag over wat de beste tijd is om deze tempel te bezoeken, zeg ik altijd dat dit ´s ochtends vroeg is op een doordeweekse dag. Vanaf 9 uur gaan de deuren open en toen ik gisteren om half 10 aankwam kon ik inderdaad meteen doorlopen naar de kassa en hoefde ik niet in dit soort rijen te staan:


Na de inmiddels verhoogde toegangsprijs betaald te hebben waarmee de bouw van de kerk wordt bekostigd kon ik naar binnen. Voor de entree betaal je nu 12 Euro, voor de audiogids (aanrader) komt daar nog eens 4 Euro bij en als je ook de torens in wilt (niet voor mensen met hoogtevrees) ben je voor 2,50 Euro extra voorzien van een derde kaartje.


Dan de binnenkant. Veel mensen die de indrukwekkende buitenkant van dit bouwwerk hebben gezien waren in het verleden teleurgesteld over de rommelige, bouwput-achtige entourage van het binnengedeelte. Dat is nu echt compleet anders, want de binnenkant vind ik betoverend, ook als je niet gelovig bent. De kolommen groeien als bomen in een bos naar boven toe en het dak wordt als het ware gevormd door hun bladeren.




De natuurlijke lichtinval is heel bijzonder en verder is het indrukwekkend hoe het koor op 15 meter hoogte aan de zijkanten van de kerk geplaatst is, waar ruimte is voor 1000 koorleden.

Verder is alles vooral ook groot, de binnenkant is 4500 vierkante meter en er kunnen 8000 mensen naar binnen om een dienst bij te wonen, al vraag ik me af hoe vaak dat gaat gebeuren. Fotograferende en betalende toeristen zijn er in ieder geval meer dan genoeg, ik ben benieuwd wat de diepgelovige Gaudi daar van gevonden zou hebben.

De buitenkant is trouwens nog lang niet af, er moet onder andere nog een torentje van 170 meter hoog geplaatst worden, de verwachting is dat we over 15 a 20 jaar ook de buitenkant helemaal af kunnen zien.

De Sagrada Familia, komt het ooit af?

Een van de beroemdste gebouwen van Barcelona, en naar alle waarschijnlijkheid het beroemdste gebouw ter wereld dat nog steeds niet af is, is de Sagrada Familia van Gaudi. De bovenstaande afbeelding laat zien hoe het waarschijnlijk gaat worden en niet zoals het er op dit moment uitziet (zie hieronder).
Tijdens onze fietstour door Barcelona komen we hier langs, en er is nog nooit iemand geweest bij wie het gebouw geen reactie teweeg bracht. De meesten vinden het indrukwekkend en mooi, een minderheid vindt het overdreven en kitscherig en een enkeling slaakt een zucht dat het toch jammer is dat er zoveel kranen en steigers op en om het gebouw staan, ervan uitgaande dat men met een verbouwing bezig is en niet met de daadwerkelijke bouw.

Verder is het ook leuk om de reacties te horen over de 2 façades die inmiddels af zijn. De geboortefaçade, die nog door Gaudi is ontworpen en grotendeels door hemzelf is afgerond, levert de meest positieve reacties op vanwege de fantasievolle stijl en de vele details.
De meer recente passiefaçade, waarvan het sculptuurwerk op een zeer strakke wijze door de nog levende beeldhouwer Subirachs is ontworpen en gemaakt, krijgt over het algemeen minder bijval. Al is dit voor ca. eenderde van de deelnemers aan onze tours de favoriete kant.

Over de 3e façade, die tevens de hoofdingang moet worden is op dit moment veel te doen. Met deze Gloria-façade is men in 2005 begonnen, maar op dit moment is men tevens op hemelsbreed 3 meter afstand met een ander indrukwekkend bouwwerk bezig, dit maal onder de grond. De hogesnelheidslijn van Madrid naar Barcelona moet namelijk verlengd worden richting Frankrijk. In Barcelona moet deze trein via een tunnel ondergronds gaan en de route loopt precies langs de Sagrada Familia, alwaar men op dit moment met de voorbereidingen van de boor en graafwerkzaamheden bezig is.

Niet iedereen is gecharmeerd van deze aanpak omdat de vrees bestaat dat, net als recentelijk in Amsterdam en Keulen, er gebouwen scheuren zullen gaan vertonen, gaan verzakken of zelfs zullen instorten.
Dit zou natuurlijk weer een ernstige vertraging in de bouw van de Sagrada Familia betekenen die volgens de huidige plannen ergens tussen 2026 en 2035 klaar moet zijn. Een enkele pessimist heeft een mogelijke rampscenario al visueel uitgewerkt waarin het gehele bouwwerk van Gaudi ineenstort. Laten we hopen dat hij niet gelijk krijgt en dat de Sagrada Familia ooit af komt.

Te koop: Gaudi Huis

De eerste keer dat ik Casa Vicens opmerkte liep ik er toevallig langs. "Wat een bizar gebouw, zeker door iemand bedacht die Gaudi wilde imiteren" dacht ik, niet wetende dat het hier om een van de eerste gebouwen ging die door de toen nog jonge Gaudi ontworpen is.
Het oorspronkelijke gebouw is door verbouwingen flink veranderd, maar het is en blijft een Gaudi-huis dat bovendien sinds 2005 op de Unesco werelderfgoed-lijst staat.

In 2007 verschenen de eerste berichten dat dit huis door de huidige eigenaren te koop is gezet. Volgens goed Catalaans gebruik werden deze geruchten door verschillende familie-leden zowel bevestigd als ontkend. Dezelfde berichten melden dat het verkoopbedrag zo rond de 35 miljoen Euro moest liggen. Aangezien de huizenprijzen de afgelopen tijd nogal gedaald zijn valt er voor de welgestelde geïnteresseerden misschien wel wat van deze prijs af te halen.

Voor gewone stervelingen is het huis niet van binnen te bezichtigen, tenzij men zich als potentiële koper aanmeldt. Hierbij een paar foto's van de buitenkant.



Naast mijn eigen foto's is er een speciale website (www.casavicens.es) waarop dit stukje onroerend goed te koop wordt aangeboden, voor degene die zijn geld wil laten rollen.

Bezoek aan Codorniu

De meeste mensen zullen niet direct de link leggen tussen Barcelona en bubbelwijn.

Toch ligt het hart van de Spaanse Champagne, of beter gezegd de Cava-wijnen, op slechts een kleine 40 kilometer van Barcelona.

Tot eind jaren 50 noemden de Catalaanse Cava-makers hun drank nog Xampán of Champán, omdat het op dezelfde wijze als Champagne gemaakt wordt.

Maar na die tijd mocht deze naam alleen nog gebruikt worden binnen de Europese gemeenschap worden door producenten uit de Champagne-regio.
Aangezien de wijnproducenten hun "normale" wijn bovengronds bewaarden en de bruisende wijn in enorme kelders bewaarden (Cava betekent kelder in het Spaans), was de keuze voor de naam voor de Spaanse Champagne al snel gemaakt: Cava.

Zo'n 95% van alle Cava komt uit Catalonie en maar liefst 75% uit het gebied rond de "hoofdstad" van de Cava; Sant Sadurni d'Anoia, dat eerder de indruk geeft van een gemoedelijk dorp dan van de hoofdstad van een drank voor feestelijke gelegenheden.

De 2 grootste Cava-producenten uit het dorp zijn tevens elkaars grootste vijanden, Freixenet en Codorniu. Het verhaal gaat dat voor de 80-er jaren serie Falcon Crest de verhaallijnen gebaseerd waren op de ruzie's tussen deze 2 familiebedrijven die nog steeds voortduren.

Laatst bracht ik met Cava-expert Eduard (van hem zijn de foto's) een bezoek aan Codorniu, de grondleggers van de Cava. Aan 1 van de vele bewindvoerders vanaf 1551, Josep Raventos, is het te danken dat, na grondige studie in de Champagne-streek, hier in 1872 de kiem voor de huidige Cava-industrie gelegd is.
Persoonlijk wilde ik hier al enige tijd heen omdat het complex bekend staat als modernistisch monument en omdat hun "Anna de Codorniu" een van mijn Cava-favorieten is (hier voor zo'n 7 a 8 Euro in de winkel te koop).

Allereerst werden we in het luxueuze hoofdgebouw, oftewel de kathedraal, ontvangen.













Dit gebouw (de oorspronkelijke bodega) en de rest van het indrukwekkende complex is ontworpen door een tijdgenoot van Gaudi, en samen met hem 1 van de 3 meest beroemde Catalaanse modernistische architecten; Josep Puig I Cadafalch. Kunst is in het hele complex als een rode draad aanwezig.

Vervolgens kregen we in een kleine bioscoop een 10 minuten durende promo-film te zien, duidelijk op Amerikaanse leest geschoeid. Woorden als "de beste", "de eerste", "meest innovatieve" etc. waren niet van de lucht, het was duidelijk dat men hier geen last heeft van valse bescheidenheid.

Hierna nam onze zeer sympathieke baskische gids het over en kregen we een rondleiding met uitleg over de bereidingswijze van Cava.













We werden door de tuinen geleid langs het oorspronkelijke woonhuis van de familie en vervolgens begaven we ons naar het gebouw waar oorspronkelijk de Cava in gebotteld werd.
Er zijn nog enkele museumstukken bewaard gebleven die je nu rustig kunt bekijken.




Indrukwekkend is het ondergrondse gangenstelsel met een totale lengte van 38 km, waar de wijnen aan hun 2e fermentatie bezig zijn. Je wordt met een treintje langs een immense rij stoffige flessen gereden.

De flessen Cava die je tijdens het traject ziet liggen daar trouwens puur voor de show (zo had Eduard meteen al door), ze liggen al zo lang te fermenteren dat ze hoogstwaarschijnlijk niet meer te drinken zijn.

Na een korte wandeling door de vochtige gangen, kom je terecht in de ruimte waar ooit de eerste fles Cava werd gebotteld. Hier zijn nog wat kogelgaten uit de Spaanse burgeroorlog te bewonderen. Over de precieze toedracht deed onze gids geen uitspraken omdat politiek niet iets is waar men de vingers aan wil branden...

Tot slot kregen we terug in het hoofdgebouw nog een glas Cava (Gran Ultra Plus), en daar was niks mis mee.