Het meest romantische park van Barcelona

In elke grote stad heb je ze wel, plekken die de mensen van buiten de stad niet kennen en waar je vooral de plaatselijke bewoners treft.
Barcelona heeft veel van dit soort verborgen plekken en een van de meeste bijzondere is wel het Parc del Labyrint.
Dit park is vanwege meerdere redenen bijzonder. Zo heeft het (zoals de naam al doet vermoeden) een echt doolhof, herbergt het de oudste, nog bestaande, tuinen van Barcelona en straalt het mede daarom een romantische sfeer uit, met name in de lente en in de herfst.

Naast het doolhof en de overblijfselen van een paleis vind je hier tuinen, vijvertjes, een waterval, een romantisch kanaal en verschillende beelden uit de Griekse mythologie.
Mede hierom is het park een gewild decor voor trouwreportages, videoclips en filmopnamen. De Duitse verfilming van het boek "Het parfum" van Patrick Süskind is bijvoorbeeld voor een gedeelte in het Labyrinth park opgenomen.
In 1791 is met de aanleg van het park begonnen rondom een oude verdedigingstoren uit de 8e eeuw. De toenmalige eigenaar, Joan Desvalls, mocht zich tevens markies mocht noemen en was behalve ontzettend rijk ook een veelzijdig man. Naast een romanticus schijnt hij ook expert geweest te zijn in wiskunde, astronomie en (dit komt koningsgezinde Nederlanders bekend voor) watermanagement. De kennis van dit laatste heeft hij uitgebreid toegepast in het park, dat zich door zijn inspanningen qua watervoorziening volledig kon bedruipen via de in het park gelegen natuurlijke bronnen.
De familie Desvalls had dit gebied al sinds de 16e eeuw in bezit en de nazaten van de markies hebben het park uiteindelijk in 1967 verkocht aan de gemeente die er 4 jaar later een openbaar park van maakte.
Het oorspronkelijke park was maar liefst 54 hectare groot en heeft in de 19e en begin 20e eeuw verschillende Spaanse koningen op bezoek gehad. het huidige park omvat nog slechts 7 hectare, maar is desondanks nog steeds de moeite van het bezoeken waard, al moet je hiervoor wel het centrum van de stad verlaten.

Degenen die dit park liever onder begeleiding willen bekijken kunnen dit doen via onze wandeltour "het verloren paradijs" waarin een bezoek aan dit park is opgenomen.

Tour de France Barcelona, een terugblik

Afgelopen week was het dan zover. Het Tour de France spektakel bereikte Barcelona in het gezelschap van een stug regenfront dat gedurende de 9e juli van mijn woonplaats haar favoriete stad maakte.
Gedurende 2,5 maand had het hier niet fatsoenlijk geregend en opeens komt het water, juist op deze tourdag, met bakken uit de hemel gevallen. Net voordat de renners Barcelona bereikten hield de regen echter op, wat tot spectaculaire taferelen leidde. Op het eerste gezicht waren de wegen rond en in Barcelona prima begaanbaar, maar ze waren wel spekglad geworden en vooral de witte strepen op het zwarte asfalt veroorzaakten vele valpartijen.

Daardoor kwamen de renners in verschillende groepjes aan op de plek waar ik me had opgesteld, op 3 kilometer van de eindstreep. Met een camera in de hand had ik het idee om een leuk filmpje te schieten. Op het initiatief van de gemeente, om de toeschouwers met gele kartonnetjes in de lucht te laten zwaaien bij het passeren van het peloton, had ik echter niet gerekend. De bedoeling van de gele kartonnetjes was om een gele wave te produceren door heel Barcelona, maar had als neveneffect dat je de renners eigenlijk alleen van heel dichtbij kon zien, getuige mijn matige coverage van de doorkomst van David Millar en de achtervolgers hieronder.


Ondanks de onverwachte regenval was de aankomst toch een groot succes qua toeschouwersaantal. Het gehele traject in de stad was goed bezet en de stemming in de stad was heel vrolijk en relaxed. Ook nadat de belangrijkste renners waren gepasseerd bleef men aan de kant staan om de laatste renner, de Nederlandse sprinter Kenny van Hummel, met applaus te begeleiden.


De volgende dag vertrok de tourcaravaan alweer uit Barcelona en het parcours dat men volgde was bovendien voor 80% de route die ik altijd vanuit de stad neem als ik van mijn eigen tours naar huis terugkeer. Ook hier weer veel mensen langs de weg, de tour leeft in Barcelona!

Vlak bij mijn huis had ik het steilste stukje van het begintraject uitgezocht, waar ik altijd op bijna wandelsnelheid omhoog kom, om de meute niet binnen 2 seconden voorbij te zien flitsen. Helaas, met mijn zoontje van anderhalf jaar op de linkerarm bleek het heel lastig om redelijke beelden te schieten.

Bovendien ging men minimaal 3x zo snel omhoog dan ikzelf normaal gesproken doe. Na hooguit 5 seconden was vrijwel het gehele peloton dan ook langs ons geflitst. Hieronder het videoresultaat, de gele trui is nog net te zien.

Al met al 2 leuke tourdagen, al was alles natuurlijk wel weer veel te snel voorbij.

Fietsliefhebbers die zelf het aankomsttraject in Barcelona een keer willen fietsen en tegelijkertijd nog andere plekken van de stad willen zien kunnen terecht op onze website.

Tour de France in Barcelona

Op 9 en 10 juli 2009 is het zover. Dan komt de tourcaravaan namelijk langs in Barcelona.
25 jaar geleden ben ik een paar keer naar touretappes gaan kijken in Frankrijk. Bij voorkeur bergtijdritten, dan waren ze tenminste niet in 10 seconden voorbij.
Nu heeft de organisatie van de Tour het me wat makkelijker gemaakt, want volgende week passeren de hard fietsende mannen op een kilometer afstand mijn huis.

Op 9 juli is Barcelona de eindbestemming van de 6e etappe die vertrekt vanuit het noordelijk gelegen Girona. De aankomst is op Montjuich waar de finishlijn geduldig ligt te wachten en de dranghekken al zijn geplaatst.


De volgende dag is Barcelona de startplaats van de 7e etappe en gaat men via de heuvels van Collserola op weg naar Andorra.

Dat de Tour hier langs komt is eigenlijk niet zo vreemd. Waar 10 jaar geleden alleen de hardnekkigste avonturier zich op de fiets in de bebouwde kom van Barcelona waagde, is de fiets nu niet meer weg te denken uit het straatbeeld van de stad.
Het 2 jaar geleden opgezette Bicing-project van de gemeente is één van de oorzaken van deze omslag. Dit soort witte fietsenplan voor bewoners heeft inmiddels bijna 200.000 gebruikers. Ook toeristen die zich op de fiets door de stad verplaatsen zijn inmiddels een normaal verschijnsel geworden.

De organisatie heeft tevens nog een aantal officiële redenen om dit gedeelte van Spanje (Catalonië) in het traject op te nemen. Zo kwam de kunstenaar en wielerfan Salvador Dali uit Figueres, vlakbij Girona, en heeft de Spaanse wielerlegende Bahamontes 50 jaar geleden de Tour de France gewonnen, waar Dali toen toevallig een speciale postkaart aan had gewijd.
Ook bereidde Lance Armstrong zich jarenlang voor op de Tour in Girona, al denk ik niet dat dit voor de tourleiding de reden geweest is om daarvandaan de etappe te laten beginnen.

Voor de stad Barcelona is de Tour natuurlijk een prima gelegenheid om de stad te promoten. Om alles er spectaculair uit te laten zien heeft men aan de bewoners gevraagd om een gele "wave" te produceren langs de kant van de weg als de wielrenners langskomen. Bovendien heeft de gemeente inmiddels gedeeltes van het traject van een nieuwe laag gitzwart asfalt voorzien.

Als de temperatuur tijdens de etappe net zo hoog oploopt als op 1 juli j.l. (35 graden, de hoogste temperatuur van de afgelopen 5 jaar hier) mogen de wielrenners en de reklamecaravaan wel uitkijken dat ze niet in het gloednieuwe wegdek zakken.

De ervaren wielrenners zullen in Barcelona trouwens een rare deja-vu beleven. Ook hier staat er namelijk een Arc de Triomf, dus wellicht dat sommigen even denken dat ze al in Parijs zijn aangekomen.

Fietsliefhebbers die zelf het aankomsttraject in Barcelona een keer willen fietsen en tegelijkertijd nog andere plekken van de stad willen zien kunnen terecht op onze website.

U2 in Camp Nou

In het afgelopen weekend begeleidde ik een aantal mensen door Barcelona. Een onderdeel van de rondrit was een bezoek aan Camp Nou.
Nu ben ik de afgelopen jaren vaak in Camp Nou geweest, maar vrijwel altijd om wedstrijden van Barça te bekijken.

Normaal gesproken vind ik een leeg Camp Nou minder indrukwekkend dan wanneer het stadion gevuld is, dit keer was ik echter zeer onder de indruk van wat er op het veld stond. Deze week start U2 namelijk haar wereldtournee in Barcelona en het podium dat op het veld staat belooft veel spektakel.

Volgens de band is het nieuwe podium en de geluidsinstallatie nog nooit vertoond in de wereld en bovendien zeer innovatief omdat het geluid niet via meters hoge boxen het veld wordt ingestuwd, maar via een ingenieuze 360 graden installatie. Volgens eigen zeggen is het bouwwerk geïnspireerd door de Sagrada Familia van Gaudi, vandaar dat het eigenlijk ook logisch is dat hun tour in Barcelona begint.
Nu afwachten of het geluid echt zo goed is als de mannen van U2 beweren.

Hierbij nog een aanvulling van 1 juli, de dag na het eerste concert
Volgens de eerste reacties van pers en publiek voldeed het concert aan alle verwachtingen en werd voor het eerst sinds lange tijd The Unforgettable Fire weer eens gespeeld.
Hierbij tevens een link naar het verslag van een bezoeker.

De laatste wasstraat van Barcelona

In tegenstelling tot wat sommige lezers zullen denken, heeft de titel van dit artikel niet betrekking op een gelegenheid waar je je auto kunt laten schoonmaken. Het gaat over iets anders; het doen van de "gewone was".
Vanaf de 17e tot begin 20e eeuw was het zeer gebruikelijk dat de welgestelde families uit het oude centrum van Barcelona hun was lieten doen door de wasvrouwen van Horta.
Horta is nu een wijk van Barcelona, maar was tot 100 jaar geleden een dorp dat kilometers buiten Barcelona lag. De rijke families van Barcelona hadden weliswaar grote huizen, maar over het algemeen onvoldoende schoon water om de was te kunnen doen en ook geen plaats om de was te laten drogen.
In Horta had men toentertijd echter voldoende ruimte en, nog belangrijker, door de grote hoeveelheid bronnen ook onbeperkte hoeveelheden schoon water ter beschikking.
Elke maandag werd dan ook de vuile was opgehaald in Barcelona en een kleine week later schoon en fris afgeleverd bij de welgestelde families aan huis.
Ruim 80 bedrijven, verspreidt over meerdere straten, verdienden met deze bezigheid hun brood. Met het volbouwen van Horta als wijk van Barcelona en met de komst van de wasmachine kwam er een einde aan deze economische activiteit in de 20e eeuw. Nagenoeg alle wasstraten zijn eveneens verdwenen, op één na.
Bijna niet te vinden in het huidige Barcelona, stuit de ondernemende ontdekker plotseling op een plek waar de tijd 100 jaar stil lijkt te hebben gestaan en bevindt hij/zij zich in een straat waarvan de naam in het Nederlands vertaalt "de straat van het koude water" heet. De oude putten en emmers waarmee het water uit de bronnen omhoog werd gehezen en de daadwerkelijke was en droogplekken zijn hier nog te vinden.
Het enige teken van leven dat je nu nog ziet zijn slapende katten en soms een blaffende hond, met af en toe een oude bewoner die komt kijken wie het in zijn hoofd heeft gehaald om door dit stille straatje te lopen.
Of deze bijzondere plek nog lang in tact blijft is maar zeer de vraag. De gemeente Barcelona heeft het plan opgevat om dit stuk van de wijk "op te knappen" en te moderniseren, dit tot grote onvrede van de bewoners van deze straat.
Het zou inderdaad heel jammer zijn als de oude wasstraat vervangen gaat worden door flatgebouwen en parkeergarages, zoals er al zoveel zijn in Barcelona. Wie dit stukje uniek Barcelona nog wil zien moet waarschijnlijk haast maken, over een paar jaar
zou het heel goed vervangen kunnen zijn door luxe wooneenheden.

Wijn proeven in Alella

In het al eerder beschreven wijngebied Alella zijn er enkele wijnhuizen die goede tot zeer goede wijnen maken.
Een bodega die zijn best doet steeds betere wijnen te maken, en daarin ook goed slaagt, is Alta Alella. Een wijnhuis dat zeer goed verstopt ligt tussen de heuvels vlakbij Barcelona. Om er te komen moet je eerst door de nieuwe wijken van het dorp Alella navigeren om vervolgens via een zanderige landweg in een soort oase terecht te komen. Vandaag had men de open dag voor klanten en er was zo'n massale opkomst dat de (over het algemeen boven modale) auto's voor 1 keer per jaar in de wijngaarden geparkeerd moesten worden.

In de moderne behuizing was het ondanks de drukte een zeer relaxte sfeer. Geen drukdoenerij, ondanks de vele up-market bezoekers, en daar houden wij wel van.

De best gewaardeerde en ook duurste wijnen van Alta Alella zijn de witte Lanius, gemaakt van Pansa Blanca, Chardonnay, Sauvignon Blanc en Viognier, en de rode Orbus, die voor 100% uit Syrah bestaat. Verder maakt men goede Cava, waarvan de Privat Reserva Brut Nature de beste prijs/kwaliteit verhouding heeft. De nieuwe aanplant laat zien dat men van plan is om de bescheiden productie van 60.000 liter in de toekomst te verhogen.

Naast deze en vele andere wijnen van Alta Alella waren er ook wijnen van de bodega Mas Igneus aanwezig. De gastheer blijkt namelijk 50% eigenaar te zijn van dit wijnhuis uit de Priorat, de andere 50% zijn in handen van de wijnmaker van het ecologische Albet i Noya. Ook de wijnwereld blijkt heel klein te zijn. Mijn favoriet van deze bodega is de witte Mas Igneus FA 104, gemaakt van Garnacha Blanca. De 2008-editie is wat mij betreft uitstekend te drinken, een echt op hout gelegen krachtpatser.
Dat de combinatie van wijn en eten steeds belangrijker wordt hebben ze bij Alta Alella ook begrepen. Meerdere restaurants uit de omgeving hadden de gelegenheid gekregen om via tapas-gerechten een voorproefje uit hun keuken te krijgen. Men had er nog als prijsvraag aan gekoppeld welk gerecht het beste bij de nieuwe Syrah van Alta Alella past.

Al met al een zeer geslaagde open dag voor de bezoekers. Laten we hopen dat het voor de organisatoren ook geslaagd is geweest, dan herhalen ze dit volgend jaar vast weer.
Heb je belangstelling om onder begeleiding dit gebied te bezoeken kijk dan hier.

Wijngaarden in een wereldstad

Wat veel bezoekers van Barcelona niet weten is dat deze metropool omringd wordt door vele wijngebieden.
Binnen een straal van 150 kilometer om de stad liggen maar liefst 12 verschillende Catalaanse gebieden die de kwaliteitstitel " Denominacion de Origen" mogen voeren (DO, vergelijkbaar met AC, de Franse Appellation Contrôlée).
Vandaag een impressie van het kleinste van deze wijngebieden, dat tevens het dichtst bij Barcelona ligt en door de oprukkende woningbouw vrijwel onderdeel van de stad is: Alella.

100 jaar geleden was de plaats Alella en het eromheen liggende gebied een oase van rust. Tegen de heuvels gelegen en met uitzicht op zee was het (en is het nog steeds) één van de favoriete plekken van de welgestelden uit Barcelona. Gaudi is hier vaak in zijn jongere jaren te gast geweest bij een van zijn latere opdrachtgevers, dhr. Vicens, waarvoor hij Casa Vicens voor ontworpen heeft.

Alella is een van de weinige Spaanse wijngebieden waar stille witte wijn het belangrijkst is, alhoewel in de afgelopen jaren er tevens goede rode wijnen en een aantal zeer aardige rosados (rosé's) gemaakt worden. De meeste bodega's maken ook Cava.
De druif waar men het meest trots op is de Pansa Blanca, een autochtone druivenras die in andere Catalaanse gebieden bekend staat als Xarel-lo. Door het bijzondere sub-klimaat en de bodem van wit granietzand (in de dichtbij de zee gelegen wijngaarden) danwel kalksteen (in hoger gelegen wijngaarden) geeft de Pansa Blanca echter een heel ander resultaat op dan de Xarel-lo in b.v. de Penedes.

Het voor wijnbouw beschikbare gebied is slechts een derde van het gebied waarop 50 jaar geleden nog wijnstokken stonden, op de vroegere wijngaarden staan nu veelal villa's voor de rijken uit Barcelona. In ruil voor de verloren gegane gronden hebben de bodega's hoger gelegen gronden gekregen.
Alella blijft, ondanks de toegenomen bebouwing en dankzij de afstand tot Barcelona, een interessant gebied om even rond te kijken, wat te eten en de plaatselijke wijnen te proeven.


Mijn favoriete wijnen van tussen de 5 en 7 Euro uit Alella zijn:
- Pansa Blanca, VI blanc Classic 2008 van Marfil, de oorspronkelijke wijncooperatie van Alella, opgericht in 1906. Dit is een van de schaarse wijnen die nog volgens de oude stijl gemaakt wordt, wat een halfdroge witte wijn oplevert. Zeer prettig om op een zomers terras te drinken.
- Marques de Alella Classic van Parxet. Eveneens 100% Pansa Blanca, iets beter en complexer dan de Pansa Blanca van Marfil.
- Serralada de Marina van Altrabanda. Zelfs in Barcelona is deze zeer kleine bodega met slechts 3 hectare onbekend. Men maakt in een oude boerderij tussen alle nieuwbouw verrassend frisse wijnen.

Zowel Marfil als Parxet, maar ook bodega's als Alta Alella en Roura, maken in de categorie 10 Euro en duurder onder andere goede rode wijnen, frisse Cava's en zelfs houtgelagerde chardonnay's.
Heb je belangstelling om onder begeleiding dit gebied te bezoeken kijk dan hier.