Tijdens onze wandeltours en fietstours krijg ik bovenstaande vraag vaak te horen.
En zoals zo vaak in Barcelona zijn er ook meerdere antwoorden goed, het hangt er alleen vanaf op welke manier je vervoerd wilt worden.
Buiten het spitsuur is de makkelijkste manier, maar ook de duurste, de taxi. Als je tijd genoeg hebt en het niet erg vindt om in een volle bus te staan is buslijn 24 een goede optie, je kunt bijvoorbeeld instappen op Plaza Catalunya en uitstappen bij de zij-ingang van het park.
De meeste mensen gaan echter met de metro, met lijn 3 ben je vanaf het centrum in minder dan 10 minuten bij de metrohaltes Lesseps of Vallcarca en vandaar moet je of ruim een kilometer voor een groot gedeelte omhoog lopen (Lesseps) of zo´n 700 meter gedeeltelijk heel stijl omloog lopen (Vallcarca), al is het grootste gedeelte van deze stijging makkelijk met de in de buitenlucht operererende roltrappen te volbrengen.
Sinds kort is er echter een nieuwe metro/wandel-optie, die het minste klimwerk vereist en waarbij je eigenlijk alleen maar op vlakke stukken loopt of afdaalt en derhalve voor veel mensen een uitkomst is. Bovendien kom je door een stukje Barcelona waar het aantal toeristen op een hand te tellen is, wat het voor de mensen die wat anders willen wel zo leuk maakt. Deze route naar Park Guëll is vanaf de metrohalte zo´n 700 meter.
Deze nog redelijk geheime optie heeft te maken met een in 2010 geopende halte van metrolijn 5 (De blauwe lijn) met de lange naam “El Coll La Teixonera”. El Coll is de heuvel die naast El Carmel ligt, waar Park Guëll tegenop is gebouwd. La Teixonera is de arbeiderswijk de tegen El Coll aangebouwd ligt. Vanaf het centrum kun je het best de eerder genoemde (groene) metrolijn 3 nemen, je stapt bij Vall d´Hebron uit en stapt ondergronds over op lijn 5 die in hetzelfde station haar beginhalte heeft.
Je stapt vervolgens bij de eerstvolgende halte "El Coll La Teixonera" uit en je bevindt je dan meteen in de diepste metrohalte van Barcelona en een van de diepste van Europa, ondanks dat deze ver boven de zeespiegel ligt. De uitgangen van de metrohalte liggen namelijk vrijwel bovenop de heuvel El Coll, terwijl de metrolijn 104 meter onder deze uitgangen ligt, je moet dus flink omhoog met de lift.
Volg eerst de uitgang richting Mare de Deu del Coll, stap in de lift en als je deze verlaat ga je richting uitgang Beat Almato. Je komt dan eerst door wat science fiction-achtige roltrapgangen en vervolgens zie je in de verte het licht, namelijk de uitgang van Carrer Beat Almato.
Hieronder volgt de verdere routebeschrijving. Wil je de route ook zien in Google Maps klik dan hier.
Bij de uitgang draai je je om en neem je de roltrap die stijl omhoog gaat. Je hebt nu vrijwel alle stijgingen gehad, zonder dat je echt omhoog hebt hoeven lopen.
Bovenaan de roltrap ga je naar rechts, Carrer Santuari in.
Als snel kom je een kerk tegen aan je rechterhand, na deze kerk ga je naar rechts de Carrer Ceuta in. Je ziet nu 3 straatjes voor je liggen, je moet de middelste nemen, dus niet degene die links naar beneden gaat (Carrer Tirso) en ook niet het verlengde van Carrer Ceuta die links omhoog loopt.
Aan je rechterkant vind je al snel een aantal bankjes van waaraf je uitzicht hebt op Tibidabo, het hoogste punt van Barcelona.
Als je doorloopt kom je op de cami de Can Mora terecht, al is het moeilijk om hier straatnaambordjes te ontwaren. Na circa 5 min lopen gaat de weg flink omhoog, hier ga je naar rechts, op het vlakke gedeelte. (Als je van mooi uitzicht op barcelona wilt genieten loop dan even rechtdoor omhoog en daarna weer terug).
Na circa 200 meter en een lichte afdaling passeer je 2 openstaande metalen deuren. Gefeliciteerd je bent in Park Guëll!
Daal zigzaggend verder af naar beneden langs het indrukwekkende witte huis.
Dit is Casa Trias, samen met het huis van Gaudi (dat trouwens niet door hem zelf ontworpen is) het enige huis dat gebouwd is voor het oorspronkelijke doel, namelijk het bouwen van een woonwijk voor de welgestelden. Gelukkig voor ons is dit plan mislukt en heeft de gemeente er een park van gemaakt.
Als het goed is hoor je het geroesemoes van al degenen die beneden je zich aan het vermaken zijn in het park en die met 99% zekerheid een andere route hebben gevolgd. Als je zigzaggend naar beneden loopt kom je vanzelf bij de hoofdingang en tevens uitgang uit. Vergeet onderweg niet het plein met de slangenbank, de hagedis en andere fraaie bouwwerken zoals het huis van Gaudi te bekijken.
Als je buiten het park staat en de meute volgt richting bus of metro vergeet dan ook niet nog even op de buitenkant van de parkmuur te kijken. Hier zul je zien dat Park Guëll echt met een “k” wordt geschreven en niet als “Parque” (Spaans) of “parc” (Catalaans). Dit is omdat de opdrachtgever inspiratie had opgedaan in Engeland voor dit project en het daarom via de naam ook een Engels tintje wilde geven.
Berichten
